Mózg człowieka

Mózg człowieka ewoluował kształtowany przez doświadczenie, a trudności i przykrości w dzieciństwie były dla naszych przodków codziennością. Czy jest możliwe, że mózg nie wykształcił mechanizmów uodporniających go na maltretowanie i ulegał pod jego wpływem trwałemu uszkodzeniu? Wydaje się to zupełnie nieprawdopodobne. Logiczna alternatywa jest taka, że stres doznawany we wczesnym okresie życia wywołuje w mózgu zmiany adaptacyjne, umożliwiające jego posiadaczowi przetrwanie i rozmnażanie się w niebezpiecznym świecie. Jakie cechy mogły być niegdyś korzystne dla przeżycia w trudnych warunkach? Do najbardziej oczywistych należą umiejętność natychmiastowego uruchomienia reakcji walki lub ucieczki, agresywnego, pozbawionego zbędnego wahania przeciwdziałania zagrożeniom, wykazywania najwyższej czujności wobec niebezpieczeństwa i właściwego, ułatwiającego powrót do zdrowia reagowania na stres. W tym sensie zaobserwowane przez nas zmiany w mózgu możemy uznać za adaptacyjne w pełnym przeciwieństw świecie.